Aida

Patrzeć jak dorasta, jak patrzy na świat to jakby oglądać najpiękniejszą z opowieści. To nic odkrywczego, wiem. Jednak móc porozmawiać szczerze i szczerość słyszeć to najpiękniejszy podarunek od losu. Być w odpowiednich proporcjach Mamą i Przyjaciółką. Być blisko a jednocześnie szanować autonomię. Może mi się udało?

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s