Start w 2024

Dziwny ten czas przełomu lat 2023/2024.
Jakby gdzieś obok biegło sobie życie a ja gdzieś tam pomiędzy czasem a przestrzenią. Nie jest to złe. Po prostu tak bardzo inne od tego, co dotychczas się działo wokół mnie. Moje dziś przypomina samotny rejs łodzią dookoła świata. Czuję pustkę wokół mnie- tak to jest kiedy się przesiada z wycieczkowca do małej ale samowystarczalnej niemal łódeczki, która by płynąć potrzebuje tylko wiatru w żagle… Flauta. Prąd znosi mnie w kierunku, który jest mi już obojętny. Chciałabym, by powiał wiatr i może wtedy podjęłabym jakąś decyzję. Kot z Alicji w Krainie Czarów zwykł mawiać- jeśli nie wiesz dokąd iść to jaka różnica, w którą stronę pójdziesz? Ja już wiem, gdzie nie chcę być. I z kim nie chcę też już wiem. Nie pojawiło się jednak nic na tyle nowego lub na tyle ciekawego, bym chciała w tę stronę ruszyć. Nie chcę szukać na siłę. Nie chcę też już czyjejś łaski i zabiegania o coś, co sobie wymyśliłam, że jest, że będzie. Nie chcę prosić o miłość. Nie chcę już o nią walczyć- na tym polu przegrałam. Moja łódeczka jest wyborem mniejszego zła. Jest jakimś wyborem wśród podporządkowana się zasadom, na które nie mam wpływu. Nie mam takiej natury. Nie uginam kolan i nie zwieszam głowy. Dlatego tak do końca nie jest mi z tym dobrze. Wierzę jednak, że to tylko taki przejściowy etap. Nawet jeśli trwa już tak długo. Może muszę zamknąć wszystkie otwarte szuflady w tym regale życia? Powymiatać z zakamarków nagromadzony kurz? Może wtedy znajdę ukrytą skrytkę z napisem Wolność? Może Miłość? A może po prostu Spokój? Na razie wznoszę toast za jutro. Jakie będzie. Wiem, że dam radę.