Ma Pani piękne wnętrze Pani Aniu. Powiedział mój szef (chirurg) po mojej operacji. I jako jeden z niewielu może to stwierdzić naocznie
Piękne wnętrze pięknym wnętrzem a jednak myślałam, że będzie łatwiej. Ile to ja miałam planów, że nadrobię choćby zaległości w social mediach… Ile to ja nie chciałam wstawić zdjęć ze swoich ukochanych koncertów. Ale okazuje się, że tak łatwo nie jest. Motywacja się ukryła i nie mogę jej znaleźć. A bez niej nie klei się to, co zaczynam pisać. Coraz częściej pojawiają się myśli, by odpuścić i to. Ludzie w swoich światach wolą własne selfie niż czyjeś zdjęcia z koncertów, na których nie byli i na które nie pójdą. Po co tworzyć te treści? Cel też ucieka przede mną a dziś trudniej mi go dogonić. Pisać dla samej przyjemności pisania? Tak. Nawet jeśli nikt nie czyta. Potrzebuję przynajmniej od czasu do czasu zrzucić nadmiar myśli w tym miejscu. Jedne przytłaczają, inne dopiero po odsianiu krystalizują się w jakieś zdania z sensem. Tu łatwiej mi je poukładać. Styczeń sprzyja podsumowaniom, wytyczaniom celów i takim trochę rachunkom sumienia, potrzebnym do konkretnych postanowień (poprawy). Mam czas na takie podsumowania.
Dużo czytam. I znowu sprawia mi to przyjemność. Po zabiegu zmieniły mi się smaki i kawa już tak nie smakuje. Dźwięki stały się zbyt głośne. Potrzebuję ciszy. Ale ciszy, którą wybieram. Nie tej narzuconej.
„Nie wszystko da się naprawić rozmową ale wszystko psuje się jej brakiem.”
Zdecydowanie brakowało mi rozmów. Nadrabiam. I czuję się z tym wspaniale. Spotykam się z ludźmi, którzy chcą wiedzieć co u mnie a nie tylko znajdują mój numer, kiedy mam Im coś załatwić. Lubię pracować na rzecz innych ludzi. Bardzo. Ale nie dla tych, dla których to podstawa naszej relacji.
Zwyczajne rozmowy. Takie, jak prowadziło się zanim pojawiły się smartfony. Ubogie w emotikonki za to pełne emocji. Wtedy nawet herbata smakuje inaczej. I takiego właśnie czasu mi trzeba. Prawdziwego. Nawet jeśli kosztem obecności w socjal mediach. Już tego nie czuję. Wszyscy, dla których liczy się moja obecność są blisko. Wszyscy, którzy chcą być blisko znajdą mnie tak po prostu. Czekam na Nich. Tak po prostu.
Pauza